Dag 5 en 6 Richmond-Kill Devil Hills- Charleston

Dag 5 en 6

Omdat vandaag dinsdag een dag zou worden waarin we veel kilometers zouden doen, en dus ook een redelijk saaie dag,  heb ik de 2 dagen in 1 verslagje gegoten.
Gisteren zijn we redelijk vroeg vanuit ons hotel vertrokken met als eindbestemming Kill Devil Hills in North Carolina.
We stopten bij Colonial Williamsburg, een oud stadje met een erg mooi historisch centrum. Men kan het vergelijken met wat bij ons Bokrijk is,  nl oude huizen,tavernes , een kerk en alles wat er in een gemeenschap  nodig was om ten tijde van de kolonisten te leven. Het werd allemaal nog een beetje echter door de mensen die in de kledij van toen rondliepen en de koetsen die door de straten reden.  Om door het dorpje te wandelen moest je geen inkom betalen maar om de gebouwen te bezoeken had je een speciaal pasje nodig. Het leek wel of we in de teletijdsmachine van professor Barabas gestapt waren, zo echt werd het weergegeven.

 De hele streek heeft hier veel geschiedenis gemaakt want in het nabij gelegen stadje Jamestown was er in1607 de eerste Engelse nederzetting van de pionier John Rolfie die later trouwde met Pocahontas. Ook dit dorpje kon men bezoeken maar dat hebben we niet bezocht omdat we verder wilden rijden.
De stad Norfolk lag ook op onze route en dat had onze voorkeur om eens te gaan kijken omdat er een slagschip in de haven ligt nl SS Winsconsin en men kan dit bezoeken samen met een nautisch museum. Toen we er aan kwamen vonden wij dat er wel verdacht weinig volk rondliep en wat ons vermoeden een beetje was , was ook juist nl maandag sluitingsdag. Pech voor ons maar niks aan te doen dus reden we maar terug de stad uit want Norfolk had voor de rest niet veel te bieden op toeristisch vlak. 

Het hotel waar we zouden overnachten is in het kustplaatsje Kill Devil Hills dat gelegen is op 'the outher banks' een reeks lang uitgestrekte eilanden zoals de Wadden in Nederland of 'the keys' in Florida. Er stond erg veel wind en hoe dichter we bij ons hotel kwamen hoe vuiler de auto werd door een combinatie van duinzand, wind en motregen.

 In het hotel aangekomen dachten we nog een plonske in het buitenzwembad te doen maar het water was nog kouder dan in het gemeentelijk zwembad van Kapellen , en daar moet ge al een hele held zijn om er in te springen. ;-) Omdat er zoveel wind was heb ik enkel met mijn grote teen eens gevoeld en het zwembad gelaten voor wat het was. Peter heeft het toch aangedurfd en enkele baantjes getrokken maar dat was meer om zijn mannelijk imago hoog te houden denk ik. Na ons zwemavontuur nog lekker gaan eten en onze vijfde dag in Amerika zat er weeral op.
Ons hotel lag vlakbij het strand en we konden niet weg gaan zonder de zee gezien te hebben, dus staken we deze morgen de weg over naar het strand . De zee was erg wild en we zeiden nog tegen elkaar dat het een erg dreigende lucht was. Onze woorden waren nog niet koud of  we kregen er een plensbui over ons en toen we terug  aan de auto kwamen lekte het water van ons af. 

Niks aan te doen dus reden we maar naar het monument van de gebroeders Wright die hier in 1903 voor de eerste keer er in slaagden om met een motorvliegtuigje te vliegen.  Het lijkt wel of de duivel er mee gemoeid was maar ook hier stonden we voor een gesloten bareel. Omdat het nog altijd regende en we niet wilden wachten begonnen we maar aan onze lange tocht naar Charleston,onze volgende slaapplaats. 
 

monument gebroeders Wright

Op een bepaald moment kregen we de indruk of we reden op de Tamiamitrail aan de Everglades in Florida. Het leek bijna dezelfde rechte weg met langs de ene kant een kanaal waar elk moment een alligator zou  kunnen liggen. Deze weg is de highway 64 en gaat dwars door natuurgebied en heet Alligator River National Wildlife Refuge.
Onderweg gingen de hemelsluizen nog regelmatig open maar hiervan hadden we niet veel last omdat we toch in de auto zaten en een bijkomend voordeel was dat zo de regen de auto weer wat proper maakte. 
Toen we aankwamen in het hotel heeft Peter zijn meterkes nog gelopen op de loopband terwijl ik het heeeel wat kalmer aan deed en in de jaccuzi ging . Daarna nog gaan eten en ditmaal zijn we Red Lobster eens gaan proberen. In Amerika zijn er heel veel restaurantketens maar dit hadden we nog nooit geprobeerd ,en ik moet zeggen, het is voor herhaling vatbaar. 

Groetjes vanuit Charleston sc

nog enkele fotootjes van Colonial Williamsburg

 

Dag 4 Richmond

Dag 4

Vandaag is een dag waar veel wielerliefhebbers zullen naar uit gekeken hebben, want voor hen was het vandaag een hoogdag. In Richmond kwamen nl de allerbeste coureurs bijeen om uit te maken wie van hen nu de beste van de wereld is en laat ons nu 'toevallig' in deze stad zijn op onze rondreis. ;-)
We kunnen over vandaag eigenlijk redelijk kort zijn over wat we gedaan hebben. De dag begon redelijk vroeg omdat de wedstrijd hier al om 9 uur 's morgens begon, een goed compromis om dit ook live in België op een mooi uur te kunnen bekijken door het tijdsverschil. 

de start

gekke Amerikanen

Alhoewel je niet veel affiches of borden over het WK hier tegenkwam hadden we het parcours toch redelijk rap gevonden en er onze auto kunnen parkeren. 
De hele dag tot de 6 laatste ronden wandelden we rond het parcours en af en toe kwamen we Belgen tegen waarmee een babbeltje werd gedaan maar ook met Amerikanen hadden we regelmatig een gesprekje over de koers . 

Toen de wielrenners nog een een zestal ronden moesten fietsen namen we een plaatsje zo een 50 tal meter na de 'rode vod' en ook hier hadden we een toffe babbel met de mensen naast ons. 

Hoe tof de Amerikanen ook zijn, een pintje drinken na een wedstrijd zit hen duidelijk niet in het bloed. Onmiddellijk vertrekken zij naar huis en binnen de kortste keren werd er opgeruimd ,zelfs in de Vip ruimte was geen kat meer te bekennen. Dat zou in België en Nederland wel anders geweest zijn want daar zou nog heel veel nagekaart zijn over de wedstrijd. 
Voor ons was het ook tijd om naar het hotel terug  te gaan want een hele dag op je benen staan en rondslenteren kruipt niet in je kleren. 

een half uurtje van de wedtsrijd

Peter Sagan op het podium

Dag 3 Washington DC- Richmond

Dag 3

Onze derde dag van huis en we hebben toch nog wat last van het tijdsverschil want om half 6 waren we allebei weer klaarwakker, alhoewel dit eerder voor Peter zal tellen dan voor mij omdat ik thuis ook altijd een vroege vogel ben.
Peter heeft van die extra tijd gebruik gemaakt om een bezoekje te brengen aan de fitness van het hotel en is daar een half uurtje op de loopband  sportief gaan doen.
Na het lekker ontbijt reden we weer richting Georgetown , omdat deze wijk in het District of Colombia ligt gingen we hier nog op zoek naar een geocache om onze statistieken aan te vullen. Een geocacher weet dat je per Amerikaanse staat  je een cache vindt je dan een souvenier op je profiel krijgt en vermits Washington DC nog blanco was, was dit onze laatste kans om hier verandering in te brengen. Vlakbij de universiteit lag er eentje maar het duurde wel een tijdje vooraleer we die gevonden hadden maar het is ons toch gelukt. Wij blij natuurlijk :-) 

universiteit van Georgetown

Op ons gemakje reden we tot in Fredericksburg dat bekend staat voor de veldslagen in de buurt tussen de Noordelijken en Zuidelijken. Dit stadje heeft een mooi historic district zoals de Amerikanen dat zo mooi kunnen noemen. We aten een lichte lunch in een etablissement dat een combinatie was van sandwichbar en drugstore nl Goolricks farmacy.  Niet denken dat we hier de mariuhana tussen onze boterham kregen maar een drugstore is in Amerika een gewone apotheek ,toch bleef het een rare combinatie om een sandwich tussen de pillekes en poederkes op te eten.  

Iets buiten het stadje is er een whiskey distillery met de naam A. Smith Bowman en zij gaven rondleidingen in hun distilleerderij.  We kwamen net op tijd om met een groep mee te gaan maar veel hield het niet in want het is geen groot bedrijf , zij verteldendat ze  in totaal maar 850 vaten hebben. Als afsluiter kreeg je nog een degustatie van hun produkten met oa een gin,bourbon,rum en een soort likeur want ze brouwen niet enkel whiskey. De smaak en geur was nu niet erg om over naar huis te schrijven dus in Schotland moeten ze zeker niet vrezen voor concurrentie . http://www.asmithbowman.com/home.aspx

Na het bezoek gingen we nog op zoek naar de slagvelden van de burgeroorlog maar veel meer dan enkele kanonnen op een route, een wandelpad en een militaire begraafplaats was er niet te zien. Tegenover de slagvelden in Gettysburg was dit maar poverkes maar we weten ondertussen al wel dat de Amerikanen van iets kleins iets heel toeristisch kan maken.

Daarna ging het in rechte lijn naar Richmond naar ons volgend hotel. Ondertussen was het beginnen regenen dus veel meer dan een dichtbij gelegen shoppingmall bezoeken en gaan avondeten in een echte Amerikaanse Diner zat er voor de rest van de dag niet meer in. In deze typische Amerikaanse diner kon je van aan je tafel zelf een plaatje duwen op de juke box en met een beetje geduld werd dan jou liedje gespeeld. Je kon uit een heleboel nummers kiezen maar de meesten waren van de jaren 50 en 60 en het liedje dat hier zeker niet mag ontbreken is Grease van Franky Valley om helemaal in de sfeer te blijven.
http://www.silverdiner.com/ 

 Hopelijk trekt morgen de regen weg als de wielrenners hier voor het wereldkampioenschap moeten rijden want dat maakt het wel een beetje frisser, alhoewel dat misschien voor onze landgenoten geen al te grote aanpassing zal vereisen in vergelijking met ons eigen Belgisch weertje.

 

Dag 2 Washington DC

Dag 2 

Amaai wat hadden we alle 2 last van die 6 uur die we hier schelen met België, redelijk vroeg gaan slapen omdat we omvielen van de vaak en dan in het midden van de nacht klaar wakker liggen, dan duurt een uur lang zenne  maar gelukkig toch nog een beetje geslapen.
Na een lekker ontbijt reden we naar het station om de metro te nemen naar The Mall in Washington DC waar we een reservatie hadden om het Washington monument te bezoeken. Een snelle lift brengt je naar de top van de obelisk waar je een mooi uitzicht hebt over de stad maar spijtig genoeg was de zon niet van de partij waardoor het allemaal een beetje grijs en donker was.

metrostation Washington DC

Washington Memorial

 Toen we buitenkwamen hadden we het plan om naar Georgetown te wandelen en daardoor kwamen we oa voorbij het Lincoln Memorial met de reflectionpool dat nu wel vol water staat want toen wij hier 3 jaar geleden waren kreeg dit een grondige onderhoudsbeurt. Op onze wandelroute kwamen we ook voorbij het gebouw van Departement of State en hier was juist een betoging aan de gang naar aanleiding van het bezoek van de Chinese president aan Washington Dc. Enerzijds stond er een groep Tibetanen voor de vrijheid van hun land te brullen en aan de andere kant stond een groepje Chinezen met vlaggen te zwaaien, het leek net een voetbalmatch :-) 

Het lijkt wel of elk gebouw hier in Washington DC een specialiteit , heeft want zo kwamen we ook voorbij een building dat mee de geschiedenis van de Verenigde Staten heeft bepaald. Hier werd in 1972 ingebroken en dat leidde tot het Watergateschandaal en het aftreden van president Nixon.
Georgetown is een universiteitswijk met een erg gezellige hoofdstraat met mooie winkels en restaurantjes. We kregen honger en gingen een taverne binnen om iets te eten en toevallig was dit een etablissement waar JF Kennedy jaren geleden zijn Jacky ten huwelijk vroeg. http://www.martinstavern.com/

Martin's tavern

aanschuiven aan Apple store in Georgetown

Na het lekkere eten gingen we terug naar de metro waar onze auto geparkeerd stond en reden daarna richting het Pentagon waar in de buurt 2 monumenten staan. Het eerste dat we bezochten was het Air Force Memorial, deze 3 pieken zijn zo hoog dat je ze van heel ver ziet staan. 

Air Force Memorial

Het andere was een herdenking voor de slachtoffers die gestorven zijn toen een vliegtuig op het Pentagon invloog op 9/11. Voor elk slachtoffer is er een gedenksteen vlakbij de plaats van waar het allemaal heeft plaats gevonden. Ondanks het lawaai van highways die vlakbij liggen en van opstijgende vliegtuigen is dit toch een plek waar men stil van wordt. 

Pentagon Memorial 9/11

We liepen al de hele dag met onze wandelgps in ons handen op zoek naar een geschikte geocache maar hadden nog altijd niks gevonden. Niet zo ver van het Pentagon is een parkje waar je de opstijgende vliegtuigen van heel dichtbij kan spotten en hier lag toch wel een cache zeker. We reden er naar toe en het was wel een speciaal plekje, links de Potomac rivier met bootjes,boven je hoofd de vliegtuigen,rechts de voorbijrazende auto's en tussenin nog voorbijrijdende fietsers. De geocache had als naam: 'Bikes,boats and plains' maar hoe zouden ze toch op die naam gekomen zijn? :-)
Het werd ondertussen al donker  en reden we maar terug richting hotel. Onderweg stopten we nog bij Applebee's om iets te gaan eten en onze 2de dag op Amerikaanse bodem was weeral bijna voorbij. 

Dag 1 Brussel- Washington DC

Dag 1
Na maanden aftellen is het dan eindelijk zover,de dag waarop we onze 8ste oversteek naar Amerika gaan maken. Peter had al een vakantie maar ik moest nog een dagje werken maar vooraleer het donderdagmorgen was moesten er nog een paar dingen gedaan worden. Terwijl wij koffers aan het inpakken waren werd er beneden in de keuken een lekkere maaltijd gemaakt door Stefanie onze schoondochter met keukenhulpje Levi. Vermits we om 12 uur 's middags pas opstegen vanaf Zaventem konden we op een deftig uur opstaan om de trein in Kapellen te nemen. Mijn pa bracht ons naar het station nadat we nog afscheid hadden genomen van ons kroost  inclusief de hond K'eyush. Toen we op het perron stonden te wachten viel het ons op dat er op dat uur redelijk wat zure mensen rondlopen die allemaal met een beetje een jaloerse blik naar onze valiezen keken. We kregen bijna een schuldgevoel omdat wij zo laat in het jaar nog op vakantie gaan. ;-)

De treinreis ging vlot maar ook het inchecken aan de balie van United Airlines , het passeren aan de douane en de nodige controle van handbagage en al wat erbij komt kijken ging zonder problemen. 
Na een dikke 8 uur zijn we dan veilig geland op de luchthaven van Washington Dulles. Nu kon het aanschuiven beginnen nl eerst bij de immigrations, dan de douane en als laatste bij de verhuurmaatschappij om onze auto op te pikken. Bij die laatste kregen we nog wat entertainment in de vorm van een ongelukkige klant die het niet eens was met de man achter de balie die er nog net niet de politie ging bij roepen. Ons geduld werd uiteindelijk beloond met een zwarte Ford Escape waarmee men  kletsnat rechtstreeks uit de car wash kwam gereden. Zo hard als hij van buiten blonk zo vies was de auto nog aan de binnenkant. Bij het nakijken zaten er nog sokken in het handschoenenvakje van de vorige huurder. Hop, de auto werd terug meegenomen want met zo een vuile auto gaan we niet akkoord. Dat werd dus weer wachten maar uiteindelijk is het toch in orde gekomen. 
De gps werd ingesteld en we konden op weg naar het hotel waar we onze bagage op de kamer gingen droppen en we terug op weg gingen om nog iets te gaan eten. Ik had een tof adresje gevonden op het internet ,nl Claire Don beach shack in Falls church, http://www.clareanddons.com/  
Een erg gezellig restaurantje rond een strandthema met live muziek en ho ja het was er nog lekker ook :-)
Nu ons bed in want de lange dag begint zwaar door te wegen en we zijn nog maar aan het begin van onze vakantie dus dat beloofd. 

 


Hotel : Marriott Fairview Park, Falls Church (VA)